Framing van het spoor – vanuit het perspectief van Hans de Bruijn
—

  • 11 februari 2019
  • Janine van Oosten

Nd Kern, het kernprogramma van Neerlands diep, is gericht op de ontwikkeling van senior projectmanagers die werken aan steeds complexer wordende projecten. Deze professionals werken vaak onder druk en omdat ze veelal aan projecten werken midden in de samenleving, liggen ze onder het publieke vergrootglas. Hans de Bruijn is hoogleraar bestuurskunde aan TU Delft. Hij houdt zich voornamelijk bezig met management en sturing van complexe besluitvormingsprocessen in de publieke sector. Tevens is hij verbonden als docent aan Nd Kern waarin hij regelmatig optreed over het thema framing. Hierover schreef hij ook het boek ‘Framing: over de macht van taal in de politiek’.

Hans de Bruijn – TU Delft

Sneeuw op het spoor

Begin februari schreef Hans in Trouw een krachtige column over framing. Op 22 januari j.l. was het een witte dag in Nederland. Volgens de ANWB de drukste avondspits ooit gemeten. Op het spoor ging het echter vlekkeloos. Pier Eringa, directeur van ProRail, gaf bij Eva Jinek tekst en uitleg waarom ervoor gekozen was om de dienstregeling aan te passen met de naderende sneeuw. Hij krijgt hier kritische vragen over, ondanks dat dit goed heeft uitgepakt en er geen problemen waren. Bekijk hieronder het hele fragment.

Pier Eringa bij Jinek

Hoe de baas van ProRail handig Jineks kritische vragen pareert

In zijn column van 3 februari in Trouw verdiept Hans in vier stappen welke keuzes Pier heeft gemaakt in zijn verhaal om de gemaakte keuzes goed te framen.

Column: Hoe de baas van ProRail handig Jineks kritische vragen pareert

Het is een besluit, zegt Eringa, dat genomen is door vakmensen – die verstand van zaken hebben. Van het weer. Van de rails. Van de treinen. Van de wissels. De bestuurders van NS en ProRail zijn er niet aan te pas gekomen. De staatssecretaris ook niet. Vakkundige professionals nemen dit soort besluiten.

Wat is de kracht van deze framing?

Een. Het is een besluit van professionals, niet van bestuurders. Voor professionals hebben we vaak symptahie, voor bestuurders en managers heel wat minder. Je luistert dus welwillend naar Eringa.

Twee. Het besluit wordt zo een puur technische aangelegenheid en daarmee min of meer vanzelfsprekend. Als zo veel vakmensen dit voorstellen, wie zijn wij dan om daarvan af te willen wijken?

Lees hier de hele column van Hans de Bruijn in trouw.

Met dank aan Anne Zwiers, projectmanager bij ProRail en deelnemer aan Nd Kern. Die Hans inspireerde om deze column te schrijven.

Reageer
—

Ook interessant
—

  • Van schaarste naar synergie: Waarom publieke opdrachtgevers elkaar juist nú moeten opzoeken

  Publieke opdrachtgevers hebben een heldere maatschappelijke opdracht: het spoor betrouwbaar houden, het stroomnet verzwaren, onze wegen begaanbaar houden en het waterpeil bewaken. Maar in de praktijk vissen we allemaal in dezelfde krappe vijver van mensen, materialen en uitvoeringscapaciteit. Hoeveel manoeuvreerruimte heb je dan als individuele organisatie nog? En blijven we concurreren om hetzelfde schaarse […]

lees meer
  • Nd Atelier A27 Houten – Hooipolder: Perspectief doet ertoe

  Grote infraprogramma’s kennen vaak een spanningsveld tussen de integrale programmasturing en de reguliere projectsturing. De programmadirectie heeft informatie nodig om over de gehele breedte te kunnen sturen. De projectteams hebben juist autonomie en slagkracht nodig om hun deelproject buiten te realiseren. Twee belangen die beide wezenlijk zijn voor het projectresultaat, maar die elkaar in […]

lees meer
  • Nd Zomergasten 2026: Wie staat er naast jou?

  Schouders recht, hoofd omhoog en nooit twijfelen: als projectmanager word je geacht altijd de koers te weten, toch? Maar wat doe je als de plannen van gisteren vandaag ineens schuiven door stikstof, krimpende budgetten of gebrek aan fysieke ruimte of middelen? In de historische Loods Goes (in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem) herinnert alles […]

lees meer