Machteld de Kroon (Managing Director Unit Buildings, Infrastructure and Maritime, TNO) trapte de sessie af, nadat ze de deuren van het TNO Bouwinnovatie Lab had geopend voor een inspirerende rondleiding.

We begonnen op een denkbeeldig terras in Amsterdam. Hier zaten Levinus van der Veekens (directeur van Gebr. Van der Veekens) en Marten Klein (directielid van het ingenieursbureau Gemeente Amsterdam) in gesprek over innovatief omgaan met uitdagingen in de stad. Van der Veekens is een aannemer die dingen echt anders aanpakt. Ze zijn zoals hij het zelf zegt ‘verbinder van mensen en dat doen we toevallig in de bouwsector’. Een verfrissende blik in onze toch wat traditionele sector. Het ingenieursbureau van Amsterdam werkt veel samen met hen. En dat is niet voor niets, want ook het ingenieursbureau is volop bezig met innovatie, mede door de inzet en energie van Marten Klein. Als echte voorvechter van innovatie probeert hij hier op verschillende plekken invulling aan te geven, zowel in projecten als breder in de sector. Hij was ook aanwezig bij de infra vijfdaagse op Terschelling eerder dit jaar. Een bijeenkomst om prominenten uit de sector dichterbij elkaar te brengen. De eerste dagen verliepen nog wat stroef zo horen we, maar halverwege ontvangt Marten een appje van zijn dochter ‘zijn jullie al klaar om de wereld te redden?’ is de strekking van het bericht. Het moment voor Marten om aandacht te vragen voor wat ze nu aan het doen zijn met elkaar. En dat maakt indruk. Want de nieuwe generatie en de wereld voor hen mooier achterlaten, dat is een belangrijke drijfveer voor velen. Die verbindende drijfveer die moeten we weer met elkaar vinden.

Dat het vinden van elkaar niet vanzelfsprekend is, bleek uit het persoonlijke voorbeeld van ASAP ERTMS. Jantsje op de Hoek (ProRail) en Joost de Bonte (VolkerRail) spraken over de hobbels die innovatief partnerschap soms met zich mee kan brengen. Ze stonden daar dan ook niet als partners, want dat is helaas niet gelukt en deelden hun grootste leermomenten met de aanwezigen. Waarom het niet is gelukt en wat er voor nodig is om dit in de toekomst wel te laten lukken. Want een innovatiepartnerschap vraagt heel iets anders van organisaties dan dat we gewend zijn. Daar zijn we organisatorisch vaak niet op ingericht en ook in de cultuur, houding en gedrag zijn nog werelden te winnen.

Waar het wel is gelukt om een innovatiepartnerschap aan te gaan is bij het Project Sterke Lekdijk, de slotcasus. Zij zijn bezig met een klimaatneutrale dijkversterking via een Europese aanbestedingsvorm en Innovatiepartnerschap. Waldo Molendijk (Hoogheemraadschap Stichtse Rijnlanden) en Eddy van Haastregt (Van Oord) vertelden vol enthousiasme over de inzet die zij hebben geleverd om dit voor elkaar te krijgen. Vanaf het begin was duidelijk dat ze dit project anders wilden doen. En dus is er vanaf de aanbesteding ruimte geboden voor alle partijen om input te leveren en samen te werken aan deze ambitie. Ook bij hen blijkt, de persoonlijke drijfveer om met innovatie bezig te zijn is iets wat als een rode draad door alle voorbeelden heen loopt.

Sander Veenhof, technologisch kunstenaar, sloot energiek af met zijn vooruitstrevende blik op technologieën in ons leven. Want wat gebeurt er als we allemaal met een augmented reality bril op lopen? Als je de wereld kan verfraaien door je eigen bril? Met een prikkelende oefening waar de hele zaal aan meedeed sloten we de sessie passend af.